Najważniejszy dokument w państwie

W wolnym, demokratycznym państwie reformy zatwierdza się większością głosów Sejmu i Senatu. Dodatkowym warunkiem przyjęcia ustawy jest jej zgodność z konstytucją. W Polsce obowiązuje akt zwany Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej z drugiej połowy lat dziewięćdziesiątych. Pierwszym tego typu dokumentem na terenie naszego kraju była Konstytucja 3 maja, uchwalona jeszcze w osiemnastym wieku. Tym samym polski akt prawny stanowi jeden z pierwszych w Europie, a nawet w świecie. Konstytucję charakteryzuje najwyższa moc prawna wobec pozostałych dokumentów w państwie. Składa się z kilku rozdziałów, które zawierają regulacje dotyczące podstawowych sfer życia społecznego. Najistotniejszą informacją jest określenie obowiązującego ustroju politycznego, a także sposoby powoływania władzy ustawodawczej, wykonawczej oraz sądowniczej. W pozostałych rozdziałach powinny się znaleźć punkty opisujące prawa, swobody i obowiązki mieszkańców. W polskiej, aktualnie przestrzeganej ustawie jest aż trzynaście rozdziałów. Na początku przeczytamy krótka preambułę. Jest to uroczysty zapis o osiągnięciu, jakim jest uchwalenie nowej konstytucji RP. Po kilkunastu rozdziałach dotrzemy do przepisów przejściowych i końcowych. W dwudziestym pierwszym wieku wprowadzono dwie nowelizacje do ustawy zasadniczej. Pierwsza, z 2006 roku, dotyczy europejskiego nakazu aresztowania. Druga, z 2009, wiąże się z ograniczeniem biernego prawa wyborczego osób z prawomocnym wyrokiem.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.