Najwyższy organ władzy ustawodawczej

Najwyższym organem władzy ustawodawczej w Polsce jest sejm. Sejm RP wywodzi się w tradycji wieców dzielnicowych, które później przyjęły formę ogólnokrajowych zjazdów i sejmików, nosząc nazwę sejmów walnych. W Polsce przed rozbiorami w skład sejmu wchodzili członkowie rady królewskiej, wyżsi rangą urzędnicy ziemscy oraz przedstawiciele szlachty i większych miast. Pod koniec wieku XV sejm składał się z senatu i izby poselskiej. Przewodniczącym senatu był król, izby poselskiej- wybierany przez ogół posłów marszałek. Nieszczęściem dla Polski i polskiego sejmu było liberum veto. Nadużywane, doprowadziło do paraliżu sejmu. Po wybuchu II wojny światowej sejm II RP zebrał się tylko raz. Miało to miejsce 2 września 1939. Od 1947 do 1989 roku działał w naszym kraju sejm złożony jedynie z jednej izby. W skład tego sejmu wchodziło Prezydium Sejmu, Konwent Seniorów oraz komisje. Ówczesnym sejm był organem podporządkowanym początkowo Polskiej Partii Robotniczej, a następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. De facto rolę sejmu pełniła Rada Państwa, a sejm jedynie zatwierdzał podjęte przez nią uchwały. Po upadku komunizmu, w roku 1989 polski sejm ponownie stał się sejmem dwuizbowym. W polskim sejmie zasiada 460 posłów. Są oni wybierani w wyborach powszechnych, które odbywają się co 4 lata.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.